Kręta droga do dobrobytu, czyli szara strefa w Polsce

(streszczenie)

Niniejszy artykuł powstał w celu przybliżenia problematyki szarej strefy w polskiej gospodarce. W pierwszej części publikacji dokonano analizy gospodarki nieformalnej w świetle współcześnie stosowanych definicji i metod badawczych. Większość instytucji, szacując skalę szarej strefy, bierze pod uwagę tylko pracę nierejestrowaną (pomija zatem działalność nielegalną). Stosowane są zróżnicowane metody badawcze, począwszy od bezpośrednich, poprzez pośrednie, a skończywszy na modelowaniu makroekonomicznym. To od zastosowanej metody zależy jakiego typu dane uzyskamy: liczba i struktura pracujących w szarej gospodarce czy procent oficjalnego PKB wytwarzany w warunkach nieformalnych. Druga część publikacji dostarczy Państwu najnowszych, dostępnych danych na temat gospodarki nieformalnej w Polsce. Dzięki badaniom GUS z 2004 roku znany jest minimalny poziom pracy nierejestrowanej w naszym kraju. W artykule szczególną uwagę zwrócono na wiek, wykształcenie oraz zawód osób zaangażowanych w pracę w szarej strefie. Innych, nowszych, bo z 2007 roku danych dostarczają badania Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych CASE. W ostatniej części artykułu przedstawiono, jak Polska wygląda na tle wybranych krajów świata pod względem wielkości szarego PKB. W analizie uwzględniono zarówno kraje najlepiej rozwinięte takie jak USA czy Japonia, jak i  biedniejsze kraje afrykańskie (Zimbabwe, Nigeria).

Autor artykułu
Gabriela Jabłońska
Sedlak & Sedlak